15th International Kusamakura Haiku Competition 2010

Poniższy post przygotowałem ... półtora roku temu (grudzień 2010).

Jeszcze jeden konkurs haiku został rozstrzygnięty - z dalekiego wschodu powiało znowu optymizmem. W 15th Kusamakura Competition wśród nagrodzonych utworów znajdziemy również i polski akcent: haiku Rafała Zabratyńskiego zdobyło Second Prize. 


Grand Prize (Kusamakura Taishou)

otrzymał Jack Galmitz (USA) 

Kumamoto ‘City of Artesian Waters’ Haiku Award

(Chikasuitoshi Kumamoto Shou) 

odebrał Leony Santoso (Indonezja)

Second Prize (Tokusen)

obdarowano 8 haiku (wyboru dokonał Richard Gilbert) 

Third Prize (Nyusen)

dostała się w ręce 20 autorów (4 haiku wybrał Richard Gilbert, 16 - Morio Nishikawa). 


Grand Prize (Taishou):

Two light beams shining

where there were once Twin Towers-

my son, my daughter

literalnie:

Dwa świetlne promienie lśnią
tam, gdzie kiedyś były Bliźniacze Wieże –
mój syn, moja córka 

[oczywiście, chodzi o nowojorskie WTC]

co mnie zdziwiło, to fakt, że w internecie przed umieszczeniem wyników
konkursu (w formacie PDF (6.12) 15 kusamakura pdf) pojawiła się 4 grudnia
informacja o zwycięstwie... ale z inną wersją tego haiku:

"[...]

Jack Galmitz’s:

Two columns of light
where there were once Twin Towers–
my son, my daughter

[...]"

Dwie kolumny światła
tam, gdzie kiedyś były Bliźniacze Wieże–
mój syn, moja córka

Jak na moje oko... wersje nie są bliźniacze.


Moim ulubionym haiku tegorocznej edycji jest utwór Rees Lynne (France):

Moonlight
the illusion of being
alone

Światło księżyca
iluzja, że jestem
sam 

(transl. L.Sz.)


Dla zwolenników "prawdziwego haiku": japoński juror nagrodził (Third Prize) takie oto japońskie haiku:

a small lonely snail
is glad and crying for rain
on a hydragena

Jusuke Fujikawa


dosłownie:

mały samotny ślimak
jest zadowolony i domaga się deszczu
na hortensji 

(transl. L. Sz.)

Wyraźna personifikacja i forma 5-7-5 wcale jurorowi (znawca języka
angielskiego, analizował poetykę Natsume Sōseki w jego wierszach w j. ang.)
nie przeszkadzała.

A nawet je docenił.

16th Kusamakura International Haiku Competition - partial results

16th Kusamakura International Competition 2011 właśnie się zakończył - ceremonia wręczenia nagród odbyła się 16 października br. Ostateczne wyniki nie są jeszcze ogłoszone na oficjalnej stronie organizatorów, ale garść informacji możemy w sieci już znaleźć.



16th Kusamakura International Competition 2011 is already through - the award ceremony was launched on October 16, 2011. The final results have not been  announced on the official website yet, but some information on this haiku contest's winners have already scattered over the internet:

KusamakuraTaishou (Grand Prize)

George Swede (Canada)

Tokusen (Second Prize)

Her far away look

Tire swing on a nearby tree

The missing children

Stephen W. Leslie (USA)

Nyuusen (Third Prize)

Ernest J. Berry (New Zealand)

a green balloon

floats east

down the Liffey

Owen Bullock (New Zealand)

Elaine Riddell (New Zealand)

tea ceremony
in the autumn air
a tense cup 

Yukiko Yamada / Chez Slimey (Japan)

Other awarded poets:

Dalibor Drekić (Serbia)

Maya Furukawa (Japan)

15th Kusamakura Competition

Poniższy post przygotowałem ... półtora roku temu (grudzień 2010).

Jeszcze jeden konkurs haiku został rozstrzygnięty - z dalekiego wschodu powiało znowu optymizmem. W 15th Kusamakura Competition wśród nagrodzonych utworów znajdziemy również i polski akcent: haiku Rafała Zabratyńskiego zdobyło Second Prize.

Grand Prize (Kusamakura Taishou)

otrzymał Jack Galmitz (USA)

Kumamoto ‘City of Artesian Waters’ Haiku Award

(Chikasuitoshi Kumamoto Shou) 

odebrał Leony Santoso (Indonezja) 

Second Prize (Tokusen) 

obdarowano 8 haiku (wyboru dokonał Richard Gilbert)

Third Prize (Nyusen)

dostała się w ręce 20 autorów (4 haiku wybrał Richard Gilbert, 16 - Morio Nishikawa).

Grand Prize (Taishou):

Two light beams shining

where there were once Twin Towers-

my son, my daughter

literalnie:

Dwa promienie światła lśnią

tam, gdzie kiedyś były Bliźniacze Wieże – 

mój syn, moja córka

[oczywiście, chodzi o nowojorskie WTC]

co mnie zdziwiło, to fakt, że w internecie przed umieszczeniem wyników konkursu w formacie PDF (6.12) 15 kusamakura pdf pojawiła się 4 grudnia informacja o zwycięstwie... ale z inną wersją tego haiku:

"[...] 

 Jack Galmitz’s:

Two columns of light

where there were once Twin Towers– 

my son, my daughter

[...]" 

Dwie kolumny światła

tam, gdzie kiedyś były Bliźniacze Wieże– 

mój syn, moja córka

Jak na moje oko... wersje nie są bliźniacze.

Moim ulubionym haiku tegorocznej edycji jest utwór Rees Lynne (France):

Moonlight

the illusion of being

alone

Światło księżyca

iluzja, że jestem

sam

(transl. L.Sz.) 

Dla zwolenników "prawdziwego haiku": japoński juror nagrodził (Third Prize) takie oto japońskie haiku:

a small lonely snail

is glad and crying for rain

on a hydragena

Jusuke Fujikawa

dosłownie:

mały samotny ślimak

cieszy i domaga się deszczu

na hortensji

(transl. L. Sz.)

Wyraźna personifikacja i forma 5-7-5 wcale jurorowi (znawca języka angielskiego, analizował poetykę Natsume Sōseki w jego wierszach w j. ang.) nie przeszkadzała. A nawet je docenił.