koniec lata
powracający wiatr rozrywa
kształty chmur
summer's end
returning breeze breaks up
the shapes of clouds
powracający wiatr rozrywa
kształty chmur
summer's end
returning breeze breaks up
the shapes of clouds
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą END | KONIEC. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą END | KONIEC. Pokaż wszystkie posty
8.09.2011
5.08.2011
unfinished painting of hers | jej niedokończony obraz
her unfinished painting--
the never-ending
falling of leaves
jej niedokończony obraz--
niekończące się
opadanie liści
the never-ending
falling of leaves
jej niedokończony obraz--
niekończące się
opadanie liści
6.12.2010
Mieszam kawę i koniec pieśni - the 12th HIA Haiku Contest 2010 (2)
emerges from the mist
the end of the canto
Urszula Wielanowska (Poland)
gondola
wynurza się z mgły
koniec pieśni
Zestawienie gondoli z pieśnią wydawać by się mogło zbyt oczywiste, co więcej, nastroju wynurzającego się z powyższego haiku nie jest w stanie pochłonąć żadna mgła. Wenecja, przejażdżka łodzią - wypisz, wymaluj: autoportet romantyczności.
A jednak trójwers ten nie pozwala siebie zignorować.
To przykład haiku, które domaga się dalszej gry z czytelnikiem. Nie możemy poprzestać na zwykłym "aha". Musimy siegnąć po niewyrażone.
Bez końca można czytać to haiku i nigdy nie dowiemy się, dlaczego nastąpił koniec gondoliery. Ale i bez "końca" nie zaistniałoby to haiku jako wiersz godny takiej nagrody. To właśnie kontrast między 'wynurzaniem się' a 'zakończeniem' powoduje poetyckie napięcie. Buduje mglistą tajemniczość.
Co spowodowało koniec pieśni? Czyżby pieśń zakończyła się właśnie w momencie, gdy gondola wynurzyła się z mgły? A może 'koniec pieśni' jest metaforą powrotu do codzienności? Romantyczna przejażdżka jest jedynie wdzięcznym przerywnikiem?
Czy wszystko to, co spowite mgiełką tajemniczości w chwili ujawnienia się, staje się "końcem pieśni"?
Użycie 'canto' zamiast 'song', a co za tym idzie, uzyskanie podobieństwa do dźwieków w "gondola' i 'end' jest bardzo udanym zabiegiem 'muzycznym'.
Pieśń tego haiku nadal trwa.
A jednak trójwers ten nie pozwala siebie zignorować.
To przykład haiku, które domaga się dalszej gry z czytelnikiem. Nie możemy poprzestać na zwykłym "aha". Musimy siegnąć po niewyrażone.
Bez końca można czytać to haiku i nigdy nie dowiemy się, dlaczego nastąpił koniec gondoliery. Ale i bez "końca" nie zaistniałoby to haiku jako wiersz godny takiej nagrody. To właśnie kontrast między 'wynurzaniem się' a 'zakończeniem' powoduje poetyckie napięcie. Buduje mglistą tajemniczość.
Co spowodowało koniec pieśni? Czyżby pieśń zakończyła się właśnie w momencie, gdy gondola wynurzyła się z mgły? A może 'koniec pieśni' jest metaforą powrotu do codzienności? Romantyczna przejażdżka jest jedynie wdzięcznym przerywnikiem?
Czy wszystko to, co spowite mgiełką tajemniczości w chwili ujawnienia się, staje się "końcem pieśni"?
Użycie 'canto' zamiast 'song', a co za tym idzie, uzyskanie podobieństwa do dźwieków w "gondola' i 'end' jest bardzo udanym zabiegiem 'muzycznym'.
Pieśń tego haiku nadal trwa.
4.09.2010
Początek pomostu... | Begining of a pier
początek pomostu —
kilka kroków... i koniec
w starym stawie
kilka kroków... i koniec
w starym stawie
beginning of a pier—
a few steps... and the end
in the old pond
a few steps... and the end
in the old pond
Haiku zainspirowane fotografią umieszczoną na blogu Karola: Wakacje. Augustów, 2010 .
This haiku's inspired by photo taken by Slawomir Rosiak and posted on Karol's blog: Wakacje. Augustów, 2010 (Vacation. Augustów, 2010).
Subskrybuj:
Posty (Atom)